در سالهای اخیر علاقه به استفاده از منظومههای ماهوارههای کوچک به دلیل کاهش هزینه و زمان و همچنین قابلیتهای بیشتر ماهوارههای کوچک، افزایش یافته است. این در حالی است که امروزه به دلیل هزینههای زیاد پرتاب، استراتژیهای روانهسازی جدید جایگزین روشهای سنتی روانهسازی منظومهها به مدارهای هدف شدهاند. بسته به مأموریت منظومه روشهای مختلفی برای پرتاب و روانهسازی ماهوارهها در مدار مأموریت ارائه شدهاند که در یک تقسیمبندی کلان در یکی از دو دستۀ مستقیم یا غیرمستقیم قرار می-گیرند. در این مقاله یک روش غیرمستقیم برای روانهسازی ماهوارههای یک منظومه به چند صفحۀ مداری مورد بررسی قرار گرفته است که روشی بهینه بوده و اساس آن، تغییر صفحات مداری با استفادۀ مثبت از اختلال عدم کرویت زمین در کنار استفاده از زیرسیستم پیشرانش ماهواره است. این روش برای دو منظومۀ ماهوارهای واقعی با مأموریتهای سنجش از دور و ارائه اینترنت جهانی شبیهسازی شده و مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین بر مبنای این روش، استراتژی پرتاب و روانهسازی برای یک منظومۀ ناوبری ماهوارهای منطقهای با پوشش کشور ایران و با 130 ماهواره، طراحی و پیادهسازی شده است. نتایج به دست آمده از نظر زمان لازم برای روانهسازی و ΔV موردنیاز مورد بررسی قرار گرفته است.
روانه سازی منظومه های ماهواره ای کوچک با استفاده از اثر عدم کرویت زمین
2023
Article (Journal)
Electronic Resource
Unknown
Metadata by DOAJ is licensed under CC BY-SA 1.0
ارائه تحقیقات در مورد ایجاد شبکه های مبنایی برای بررسی تغییرات پوسته ای زمین با استفاده از GPS
DOAJ | 1994
تحلیلی مقدماتی از کاربرد تصاویر ماهواره ای COSMOS (KFA-1000) در طرح های توسعه
DOAJ | 1996